Dziś bardziej merytorycznie o powięzi i… ruchu
Powięź to nie bierna „folia” wokół mięśni, lecz dynamiczna, trójwymiarowa sieć tkanki łącznej, która przenika całe ciało. Jej włókna kolagenowe i elastynowe zatopione są w macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM), dzięki czemu powięź jest jednocześnie sprężysta i plastyczna.
– w powięzi znajduje się najwięcej receptorów bólu i czucia głębokiego, nie w mięśniach,
– drażnienie powięzi wywołuje silniejszy ból niż drażnienie samego mięśnia,
restrykcje i odwodnienie tkanki pogarszają jej ślizg, ograniczając swobodę ruchu i sprzyjając 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘄𝗹𝗲𝗸ł𝘆𝗺 𝗱𝗼𝗹𝗲𝗴𝗹𝗶𝘄𝗼𝘀́𝗰𝗶𝗼𝗺,
– 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲̨𝘇́ 𝗿𝗲𝗮𝗴𝘂𝗷𝗲 𝘁𝗮𝗸𝘇̇𝗲 𝗻𝗮 𝘀𝘁𝗿𝗲𝘀 psychiczny – napięcia emocjonalne mogą zwiększać jej sztywność
– 𝗯𝗿𝗮𝗸 𝗿𝘂𝗰𝗵𝘂 → odwodnienie powięzi, spadek ślizgu i większa podatność na ból
– 𝗿𝗲𝗴𝘂𝗹𝗮𝗿𝗻𝗮 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝘆𝗸𝗮 (ruch, rozciąganie, praca z oddechem) zwiększa nawodnienie macierzy i poprawia elastyczność włókien kolagenowych
𝗣𝗼𝘄𝗶𝗲̨𝘇́ 𝗶 𝗻𝗲𝗿𝘄 𝗯ł𝗲̨𝗱𝗻𝘆
Nerw błędny (X), główny nerw przywspółczulny, biegnie w strukturach powięziowych szyi, klatki piersiowej i przepony. Oznacza to, że restrykcje w tych obszarach mogą wpływać na jego funkcjonowanie.
Z kolei modulacja powięzi (manualna lub ruchowa) może zwiększać zmienność rytmu serca (HRV) – marker aktywności nerwu błędnego i zdolności organizmu do regeneracji.
Powięź współpracuje z układem wegetatywnym. Napięcie powięzi wpływa na stan nerwu błędnego i odwrotnie – regulacja autonomiczna zmienia napięcie tkankowe.
Dlatego praktyki integrujące ciało i oddech (np. joga, techniki powięziowe) mogą równocześnie 𝗿𝗲𝗱𝘂𝗸𝗼𝘄𝗮𝗰́ 𝗯𝗼́𝗹 i wprowadzać układ nerwowy w 𝘀𝘁𝗮𝗻 𝗿𝗲𝗴𝗲𝗻𝗲𝗿𝗮𝗰𝗷𝗶.
– Utrzymywane pozycje (Yin): umożliwiają powolną adaptację fibroblastów, poprawiają nawodnienie i elastyczność powięzi.
– Ćwiczenia oddechowe: oddech przeponowy i wydłużony wydech stymulują nerw błędny, wspierając równowagę autonomiczną.
– Asany skrętne i otwierające klatkę: mobilizują powięź piersiowo-lędźwiową i śródpiersia, zmniejszając restrykcje wokół nerwu błędnego.
– Pozycje odwrócone i relaksacja: aktywują przywspółczulny układ nerwowy i wspierają regenerację.
Przykłady asan:
Supta Baddha Konasana – odciążenie przepony i regulacja oddechu.
Matsyasana (ryba, także w wersji z podporą) – otwarcie klatki, poprawa elastyczności powięzi przedniej.
Jathara Parivartanasana (skręt w leżeniu) – mobilizacja powięzi piersiowo-lędźwiowej.
Viparita Karani (nogi na ścianie) – aktywacja nerwu błędnego, głęboka regeneracja.
Podsumowując… poprzez praktykę jogi, zwłaszcza pracę z oddechem i powolne, utrzymywane pozycje, możemy zmniejszać restrykcje powięzi, wspierać nerw błędny i tym samym poprawiać nie tylko mobilność, ale i zdolność organizmu do regeneracji i równowagi. Poza bardziej złożonymi i trudnymi przypadkami… wystarczy tak niewiele
Zdrowia i harmoni dla Was
‘

